Shower in hell : มหันตภัยใกล้ครอบครัว

เช้าวันเสาร์ ผมตื่นมานำจักรยานออกไปปั่นไม่ต่างจากทุก ๆ เสาร์ แต่คราวนี้ระยะทางไม่ยาวมากนักเพราะผมเพียงต้องการสัมผัสเส้นทางบางส่วน คุณภาพถนน และบรรยากาศทั่ว ๆ ไปของเกาะบินตัน ประเทศอินโดนีเซีย เกาะชายขอบของประเทศที่สิงคโปร์เช่าพื้นที่พัฒนาให้รีสอร์ทระดับไฮเอนท์เข้ามาพัฒนา เพราะห่างจากสิงคโปร์เพียง 1 ชั่วโมงด้วยเรือ เฟอร์รี่ เราเข้าพักในห้อง type ใหญ่ที่สุดของโรงแรมที่วางตัวเองให้เป็นระดับห้าดาว แต่ผมมอง ๆ สภาพความเก่าและระดับการบริการแล้วผมคงให้แค่สี่ แต่ราคานั้นไม่ต้องพูดถึงเพราะเป็นราคาสิงค์โปร์ เสาร์นี้เหมือนกับอีกหลาย ๆ เสาร์ที่ผมใช้เวลาในการผ่อนคลายและจัดการเกี่ยวกับการลงทะเบียนเพื่อการแข่งขันในวันรุ่งขึ้น สำหรับชีวิตที่แข่งเฉลี่ยสองเดือนครั้งมาตลอดยี่สิบกว่าปี มันกลายเป็นกิจวัตรที่ไม่สร้างความตื่นเต้นหรือกังวลใด ๆ เลย ผมแทบไม่ทราบว่าวันนี้นั้นจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของผมอีกครั้ง

11921711_1162948117065099_4941339402021949332_n-2

ผมกลับมาที่โรงแรมพอให้มีเวลาเหลือสำหรับอาหารเช้านิดหน่อย แต่เด็ก ๆ ต้องการที่จะให้พาไปว่ายน้ำผมจึงพาพวกเขาไปเปลี่ยนเสื้อผ้าบนห้อง เพื่อให้เวลากับภรรยาอีกเล็กน้อยกับอาหารเช้า เด็ก ๆ โตก็เปลี่ยนเสื้อผ้าได้เองแล้ว ส่วนเจ้าตัวเล็ก ฮารุ ผมยังต้องเปลี่ยนชุดให้เขาอยู่ ผมถอดเสื้อผ้าและผ้าอ้อมเขาออกแล้ววางเขาลงที่อ่างอาบน้ำ เพื่อจะล้างก้นให้เขาเล็กน้อยก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นชุดว่ายน้ำ ผมเปิดน้ำที่อ่างอาบน้ำ แล้วคว้ามือจับฝักบัวสายอ่อนไว้ในมือข้างซ้าย สายน้ำพุ่งของจากก๊อกลงอ่างรวดเร็วรุนแรง เป็นไปตามปกติของระบบน้ำของโรงแรมระดับห้าดาวทั่วไปที่ผมเองก็มองว่าความดันน้ำในระบบก็เป็นส่วนที่สำคัญต่อประสบการณ์ที่โรงแรมชั้นนำจะให้กับผู้เข้าใช้บริการเกิดความประทับใจหรือผิดหวังกลับไปได้ แต่ไม่เคยรู้เลยว่าสิ่งที่เราเรียกร้องในฐานะผู้ใช้บริการนั้นจะกลับมาย้อนให้เกิดสิ่งที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของผมอีกครั้งหนึ่ง

11899992_1163209050372339_4184867395235895141_n-2

ผมยื่นมือขวาเอื้อมไปเพื่อที่จะดึงจุกเปลี่ยนทิศทางของน้ำจากก๊อกลงอ่างจะให้ไปสู่ฝักบัวสายอ่อนที่ถืออยู่ในอีกมือหนึ่ง ในขณะเดียวกันก็ยื่นนิ้วไปสัมผัสกับนำ้ที่ไหลลงมาเพื่อทดสอบอุณหภูมิของน้ำ เมื่อทุกอย่างปกติผมจึงดึงจุกเปลี่ยนน้ำนั้น ทั้งหมดทั้งสิ้นใช้เวลาประมาณไม่เกินสามวินาที ผมได้ยินเสียงตะกุกตะกักเหมือนเสียงการเดินทางของน้ำผ่านท่อเข้ามาอีกเส้นหนึ่ง น้ำพุ่งแรงเหมือนน้ำห้องน้ำโรงแรมชั้นนำทั่วไป แต่สิ่งหนึ่งที่แตกต่างออกไป ลูกสาวตัวน้อยของผมกรีดร้อง ตะเกียกตะกาย ขึ้นจากอ่างอาบน้ำอย่างทุกทักทุเล ภรรยาซึ่งเห็นเหตุการณ์กรูเข้ามาช่วยดึงตัวขึ้น ยังไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทันใดนั้นก็มีควันพวยพุ่งออกจากฝักบัว อ่างอาบน้ำ เราทุกคนจึงรับทราบว่าน้ำร้อนคงลวกฮารุตัวน้อยของเราเสียแล้ว ภรรยารีบนำฮารุมาราดด้วยน้ำเย็นที่อ่างล้างหน้า ความตระหนกตกใจแสดงผ่านออกมาผ่านเสียงร้องไห้และสายน้ำตาของภรรยา ท่ามความฉุกละหุกปนเสียงร้องโหยหวนของฮารุ เด็กโตทั้งสองที่ยืนรอที่จะไปว่ายน้ำในห้องน้ำยืนมองตัวแข็งด้วยความตกใจ เหตุการณ์นี้รวมเวลาทั้งหมดประมาณสิบวินาที หนังบริเวณหว่างขาของฮารุหลุดลอกจนเห็นเนื้อแดง ๆ ภายใน ในขณะที่บริเวณอื่น ๆ แดงก่ำ ตั้งแต่บริเวณก้นลงไปยังขาทั้งสองข้าง ภาพเหตุการณ์นี้เวียนวนไปมาในหัวของผมเป็นภาพช้า ราวกับเป็นเหตุการณ์ยาวนานนับชั่วโมง

IMG_0225IMG_0230

เราพาฮารุผู้น่าสงสารลงไปที่ล๊อปบี้เพื่อหาสถานพยาบาล เจ้าหน้าที่ของโรงแรมพยายามให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ ขับรถพาไปคลีนิคระยะทางไม่เกินห้านาที พยาบาลที่คลินิคนำผ้าชุบน้ำแข็งมาประคบ หลังจากนั้นใช้น้ำเกลือล้างแผลแล้วทาด้วย ครีม Bioplancenton แล้วบอกกับเราว่าเป็น ยาฆ่าเชื้อ พร้อมให้ยาระงับปวดลดไข้ แล้วแนะนำให้ไปโรงพยาบาล หลังจากได้เห็นการปฐมพยาบาลที่แม้แต่เราก็ยังวิตก ความหวังต่อไปของเราคือโรงพยาบาลเนื่องจากเราคิดว่าที่นี่น่าจะมีอุปกรณ์ไม่เพียงพอ เรากลับไปที่โรงแรมอีกครั้ง ผู้ช่วยผู้จัดการแนะนำว่าเราควรกลับขึ้นไปที่สิงคโปร์ ไม่แนะนำให้ไปโรงพยาบาลที่นี่ ผมเริ่มวางแผนการในหัวอย่างช้า ๆ แล้วบอกว่าในขณะที่เราต้องรอ เฟอร์รี่ ข้ามกลับไปสิงค์โปร์เราขอไปดูที่โรงพยาบาลของเกาะดูดีกว่า เพราะในขณะนี้แผลของน้องเปิดกว้าง เรากลัวเรื่องการติดเชื้อและการดูแลทั่ว ๆ ไป โรงพยาบาลอยู่ห่างจากโรงแรมพอสมควรต้องขับรถข้ามไปใช้เวลาถึง 45 นาที คนขับรถของโรงแรมขอเข้าใช้เส้นทางลัดข้ามเขา ลัดเลาะคดเคี้ยวขนาดที่ว่าเมื่อถึงจุดหมายภรรยาของผมถึงกับต้องลงไปอาเจียร ระหว่างที่นั่งรถข้ามภูเขาไปนั้น แผลของฮารุก็ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นไปเรื่อย ๆ เริ่มมีตุ่มน้ำพุพองเกิดขึ้นทีละเล็กละน้อย และดูเหมือนว่าจะยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลง ผมโทรศัพท์ทางไกลไปหาหมอนกเพื่อนของผมที่เป็นเสมือนหมอเด็กประจำครอบครัวของผม แล้วส่งภาพให้ดู หมอนกเห็นภาพขณะนั้น ซึ่งเป็นรอยแดงและมีตุ่มพุพองเป็นหย่อม ๆ ก็ประเมินคร่าว ๆ ว่าน่าจะเป็น 1st degree burn หมอบอกว่าโดยทั่วไปก็พยายามไม่ให้แผลแตกเพื่อลดความเสี่ยงในการติดเชื้อ ในการรักษาหมอน่าจะขัดผิวหนังที่ตายออกเพื่อเปิดแผลแล้วใช้ครีมขาว ๆ ลักษณะเป็นฟอง ๆ ทาให้ความชุ่มชื้นกันติดผ้าแล้วพันผ้ารอบ ๆ ป้องกันการติดเชื้อพร้อมให้ยาแก้ปวด และ ยาฆ่าเชื้อ ผมทำเช่นนี้ทุกครั้งเมื่อมีเหตุการณ์ความเจ็บป่วยในครอบครัวของผม ทำความเข้าใจกับปัญหา เรียนรู้วิธีมาตรฐานในการจัดการกับปัญหา และเรียนรู้ถึงความเป็นไปของโรครวมไปถึงภาวะเสี่ยงต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้น

IMG_0190IMG_0226

เมื่อไปถึงโรงพยาบาลซึ่งเป็นโรงพยาบาลขนาดเล็กมาก ๆ ไม่แน่ใจว่ามีห้องผ่าตัดหรือไม่ พยาบาลก็เข้ามาทำแผลให้ฮารุอีกครั้ง ในตอนนี้ตุ่มพุพองเริ่มเยอะมากและดูน่ากลัว ขั้นตอนการทำแผลก็ไม่ต่างจากเดิม ใช้ยาตัวเดิมในการทาบนแผล ให้เพิ่มสองหลอดกลับโรงแรม สั่งยาชื่อว่า Sibro มาให้นอกเหนือจากยาแก้ปวดและ ยาฆ่าเชื้อ บอกว่าเป็นยาช่วยสร้างผิวใหม่ คุณหมอขอถ่ายภาพร่วมกับผมเมื่อทราบว่าเป็นนักกีฬามาแข่งไอรอนแมน 70.3 พร้อมกับบอกว่าแผลใหญ่แต่ไม่ลึก ไม่มีการไหม้ลงไปที่เนื้อหรือเส้นประสาทใด ๆ ไม่ต้องกังวล เป็นเพียงการไหม้ผิวหนัง ผมพยายามถามว่าระดับนี้เรียกว่า 1st degree burn หรือไม่เพื่อจะมาใช้สื่อสารกับเพื่อน ๆ หมอของผมในคราวต่อไป แต่ไม่ได้คำตอบที่ชัดเจน หมอแนะนำให้เปิดแผลทิ้งไว้เพราะจะทำให้หายเร็วกว่า ไม่ควรโดนน้ำ เราก็มองหน้ากันแบบงง ๆ เพราะบริเวณที่ไหม้นั้นจะต้องเปื้อนสิ่งขับถ่ายของฮารุอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แล้วการจัดการต้องเป็นอย่างไร สามารถใส่ผ้าอ้อมได้หรือไม่ ผมถามหมออีกครั้งหมอบอกว่าไม่ต้องทำอะไร แค่หวังว่าในวันรุ่งขึ้นแผลน่าจะแห้ง แล้วสามารถใส่ผ้าอ้อมได้ แต่วันนี้นั้นแนะนำให้ปล่อยแบบนี้ไว้ก่อน ผมสบายใจขึ้นเล็กน้อยแผลไหม้ไม่ลึกมาก แม้ว่าจะเป็นบริเวณกว้างก็เป็นความเจ็บปวดชั่วคราว ไม่น่าจะมีเรื่องของการซ่อมแซมระยะยาว การปลูกถ่ายเนื้อเยื่อ ที่ต้องกังวล หมอบอกว่าไม่ต้องปิดแผลไม่ต้องทำอะไรพิเศษ ไม่ต้องกลับมาทำแผลในวันรุ่งขึ้น เพียงแค่ล้างด้วยน้ำเกลือแล้วทาครีมที่สั่งให้ไป ไม่ควรปิดแผลและใส่ผ้าอ้อมเท่าที่จำเป็น เราจึงขอให้คนขับรถและผู้ดูแลส่วนตัวของเราในการพักครั้งนี้ให้ช่วยหายาตามที่หมอสั่งไว้ให้ แล้วหาอาหารการกินให้เราสักนิด เพราะคาดว่าเราคงไม่น่าจะออกเดินทางไปสิงค์โปร์ในคืนนี้แน่นอน

IMG_0185IMG_0186IMG_0188

ในตอนนี้ฮารุเริ่มหยุดร้องแล้ว แต่ยังอารมณ์ไม่ดีนัก เราไปทานอาหารเที่ยงกันที่ร้านอาหารพื้นเมือง ภรรยาผมร้องไห้จนไม่มีน้ำตาเหลืออีกแล้ว ผมเพิ่งเข้าใจคำว่าร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือดก็ตอนนี้ ไม่ใช่จากฮารุที่ร้องด้วยความเจ็บปวด และความตกใจ แต่จากภรรยาที่ร้องไห้ใจจะขาดรอน ๆ ภรรยาของผมทานอะไรไม่ลงในขณะที่ฮารุมีอาการทางจิตใจดีขึ้น สภาพของเขาทำให้เราอุ้มเขาไม่ได้ และเขาเองก็นั่งลงไม่ได้ เราจะเห็นภาพของเด็กหญิงตัวน้อย ๆ ตาหวานใส รูปร่างเล็ก น้ำหนักตกเกณฑ์กว่าครึ่งหนึ่ง ยืนโยกเยกดูดน้ำมะพร้าวจากลูก ผมเร่ิมตั้งสติได้มากขึ้นมาก เริ่มคิดและวางแผนชีวิตในช่วงต่อไป ในขณะเดียวกันก็เริ่มสำรวจร่างกายของลูกสาวที่ตอนนั้นหมอชาวอินโดประเมินว่าเป็นการไหม้เพียงผิวหนัง และจากรูปที่ให้หมอนกไปนั้นก็มองคร่าว ๆ ว่าเป็น 1st degree burn จากการสำรวจคร่าว ๆ ของผมเองก็น่าจะเป็นพื้นที่ประมาณ 25-30% ของร่างกาย ผิวที่เคยเป็นแดง ๆ ก็มีตุ่มน้ำขึ้นทั่วทั้งพื้นผิว ตุ่มน้ำที่ขึ้นในช่วงแรก ๆ ก็ขยายตัวใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จากเมล็ดถั่วเหลือง ค่อย ๆ กลายเป็นขนาด M&M ผลองุ่น มีบางลูกขยายจนมีขนาดประมาณลูกกอล์ฟ หนังรับน้ำหนักไว้ไม่ไหว ห้อยโตงเตงไปมาตามจังหวะการขยับตัวของฮารุ ผิวหนังส่วนใหญ่เปลี่ยนเป็นสีดำคล้ำหมดแล้วในเวลานี้ จากสีที่เคยแดง พื้นที่ที่เคยดูเหมือนไม่โดนน้ำร้อนบางส่วนก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง เช่น ฝ่าเท้าทั้งสองข้าง

IMG_0189

หลังจากอาหารเที่ยงเรามุ่งหน้ากลับโรงแรมเพื่อพบกับผู้จัดการซึ่งเข้ามาดูเหตุการณ์ถามไถ่แล้วให้เจ้าหน้าที่ตรวจตราระบบน้ำร้อน ซึ่งผมคาดว่าได้มีการเดินไล่ตรวจมาแล้วในช่วงที่เราไม่อยู่ แต่ก็มีการเรียกให้ช่างมาตรวจปรับในห้องนอนของเราอีกเป็นระยะเวลานาน ภายในห้องนอนของเรา ผมยังไม่เข้าใจว่าช่างเข้ามาทำอะไร เพราะระบบต้มน้ำของโรงแรมนั้นอยู่ด้านนอก คิดว่าน่าจะมีความพยายามในการที่จะปรับก๊อกผสมที่อยู่ภายในห้องน้ำ เพราะผมย้ำว่าเขาต้องมั่นใจว่าเขาปรับทุกอย่างให้ปลอดภัย เท่าที่คุยกับผู้จัดการ เขาย้ำอยู่ในสองสามเรื่อง คือเรื่องแรกทิศทางของก๊อก ฝั่งร้อนและเย็นที่พยายามให้ผมคิดว่าผมเองอาจจะพลาดได้ เรื่องที่สองคืออุณหภูมิของน้ำที่จะตั้งไว้ไม่เกิน 80 องศา ในขณะที่ผมพยายามบอกให้รู้ว่าผมเป็นวิศวกรเครื่องกล และเข้าใจได้เองว่าการตั้งอุณหภูมิค่าเท่าไรนั้นไม่ได้บ่งบอกเลยว่าน้ำจริง ๆ จะมีอุณหภูมิเท่าไร ในขณะเดียวกันในเวลาที่ผมขอให้ปรับอุณหภูมินี้ลงเหลือ 60 นั้น เขาย้ำผมหลายครั้งด้วยเหตุผลที่ว่าการปรับนั้นจะกระทบกับห้องอื่น ๆ ด้วยซึ่งผมก็ยืนยันเช่นนั้น ด้วยเหตุว่าน้ำร้อนขนาดที่ลวกเด็กได้ในเสี้ยววินาทีนั้นไม่ใช่อุณหภูมิที่ควรจะมีอยู่ในอ่างอาบน้ำไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ๆ แต่นี่ก็เป็นสิ่งผิดปกติที่ผมไม่ค่อยชอบเพราะผมเห็นหม้อต้มที่แยกกันในแต่ละห้องพร้อมกับสวิทช์ปิดเปิดที่แยกอิสระสำหรับหม้อต้มแต่ละตัว พร้อมคำอธิบายให้เปิดสวิทช์ก่อนใช้น้ำร้อนประมาณ 40 นาที นั่นหมายความว่าข้อมูลที่ผู้จัดการให้ผมนั้นไม่เป็นความจริง จะด้วยเจตนาหรือรู้เท่าไม่ถึงการแต่นั่นหมายความว่า เขาพยายามให้ผมคิดว่าน้ำร้อนที่ลวกลูกสาวของผมนั้นเป็นอุณหภูมิเดียวกันกับห้องอื่น ๆ เขาถามผมเรื่องการแข่งขัน แต่ผมได้ตัดสินใจแล้วว่าในสภาพเช่นนี้ผมไม่มีอารมณ์ไปแข่งขัน 7-8 ชม. แต่จะกลับเมื่อไรอย่างไรนั้นผมขอคุยกับภรรยาของผมก่อน ผมดูท่าทางผู้จัดการแล้วไม่มีท่าทีที่จะแสดงความรับผิดชอบอื่นใดนอกเหนือจากที่ได้พาเราไปโรงพยาบาลแม้แต่อาหารระหว่างที่เราจะต้องรอเวลากลับในอีกสองวันข้างหน้า ผมมีอาหารอยู่เล็กน้อยจากที่ซื้อเข้ามา พร้อมกับข้าวและหม้อหุงข้าวที่ผู้ดูแลส่วนตัวของเราหามาให้ ผู้ดูแลและคนขับรถย้ำกับเราว่าควรจะเรียกร้องกับผู้จัดการให้มากที่สุดเพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องที่อันตราย ผมเองก็เริ่มเข้าใจบรรยากาศเล็กน้อย

IMG_0192IMG_0193

ผมนั่งคุยกับภรรยาที่ตอนนี้เริ่มค้นหาตั๋วเครื่องบินเที่ยวกลับหาดใหญ่ และร้อนใจถึงขนาดที่จะต้องนั่ง เฟอร์รี่ เที่ยวต่อไปเพื่อไปหาตั๋วอะไรก็ได้กลับประเทศไทยไว้ก่อน ผมมองว่ามันเป็นความเสี่ยงที่ไม่จำเป็น ฮารุมีจิตใจดี แผลไม่ลึก มีความเสี่ยงเรื่องของการติดเชื้อ ซึ่งต้องใช้เวลาอีกวันสองวัน ความร่าเริง และอารมณ์ที่ดีของฮารุ ทำให้เขากินอะไรสม่ำเสมอ ความเสี่ยงของการ dehydrated ก็น้อยลง การรออีก 1-2 วันยังมีความเป็นไปได้ เราจึงตัดสินใจกันว่าเราจะกลับกันในวันรุ่งขึ้น ในสายการบินเดิมจากสิงค์โปร์ไปหาดใหญ่ จึงขอให้ผู้จัดการเปลี่ยนตั๋วเฟอร์รี่ให้กับเรา แต่เราต้องรอลุ้นกันถึงตอนสองทุ่มในเวลาที่เฟอร์รี่เปิดทำการเที่ยวสุดท้ายของวัน การเปลี่ยนตั๋วเป็นไปอย่างราบรื่นเราได้ตั๋วกลับเที่ยวแรกของวันถัดไป เราจึงจองตั๋วเครื่องบินกลับในวันรุ่งขึ้นทันทีซึ่งก็โชคดีที่ไม่ใช่เที่ยวบินที่เป็นที่นิยมตั๋วสี่ใบจัดหาได้ในราคาไม่ต่างจากตั๋วที่จองหนึ่งเดือนล่วงหน้า

11911225_1163471590346085_49435683_n

ฮารุเหนื่อยหลับไปแล้ว เขาต้องนอนคว่ำหน้าเท่านั้นในเวลานี้ มีตื่นมาเรียกหาแม่เพื่อกินนมบางครั้ง ซึ่งผมต้องออกไปเรียกแม่ที่นอนอยู่ในห้องถัดไป ด้วยความทรมานทางจิตใจของผู้เป็นแม่ที่ยังไม่ลดเลือน ไม่สามารถทำใจให้นอนกับลูกที่ในเวลานี้ถุงน้ำพุพองหลาย ๆ ถุงได้แตกออกหมดแล้ว เห็นแต่เนื้อสด ๆ สีแดงเรื่อ ๆ ทั่วทั้งบริเวณบั้นท้ายและขา ภรรยาผมใช้ช่วงเวลาที่นอนไม่หลับนี้ เยียวยาจิตใจตนเองด้วยการคุยกับทุกคนที่ติดต่อได้ ไม่ว่าจะเป็นน้องสาวและแม่ที่เมืองไทย น้องสาวที่อเมริกา เพื่อนของผม หรือเพื่อนของเธอเองที่เมืองไทย บางครั้งเพียงเล่าเรื่อง บางครั้งขอคำปรึกษาในการรักษา ผมเองนั้นนอนหลับอยู่กับฮารุ โชคดีที่ภรรยาเลือกที่จะปรึกษากับหมอแป๊ะหมอที่ทำคลอดให้กับลูกเราทุก ๆ คน เมื่อแป๊ะรู้เรื่องจึงได้เตรียมการรักษาฉุกเฉินไว้ให้ที่เมืองไทย คืนนั้นจริง ๆ แล้วไม่มีใครนอนหลับเราเก็บของทุกอย่างลงกระเป๋า รวมทั้งจักรยานที่เพิ่งประกอบได้ไม่นานนัก

จากการพูดคุยของภรรยาทำให้เราเรียนรู้ว่าเราเองนั้นขาดความรู้พื้นฐานในการปฐมพยาบาลผู้ป่วยน้ำร้อนลวกอย่างแท้จริง ในความจริงนั้นเราต้องพยายามลดความร้อนที่ระอุภายใต้ผิวหนังด้วยการประคบน้ำ แช่น้ำ หรือผ้าชุบน้ำตลอดเวลาและยาวนานที่สุดที่จะทำได้ระหว่างที่รอคอยการรักษาที่เหมาะสม แต่ด้วยความรู้ที่ไม่มากพอเราใช้เพียงน้ำราดในช่วงแรก ๆ หลังจากนั้นเราก็ได้แต่ปล่อยเวลาให้ผ่านไปไม่ได้ช่วยอะไรกับแผล สิ่งที่จำ ๆ กันมาประเภททายาสีฟัน ว่านหางจรเข้ หรือใช้บัวหิมะอะไรนั่นเอามาใช้ประโยชน์ในยามฉุกเฉินแบบนี้ไม่ได้เลย เราเรียนรู้ว่าในแผลเปิดขนาดใหญ่ความเสี่ยงของการ dehydrated นั้นน่ากลัวกว่าการติดเชื้อในวันแรก ๆ และที่สำคัญมาตราการในการรักษาของแต่ละที่ แต่ละโรงพยาบาลนั้นมีความแตกต่างกันเนื่องจากเขาให้ความสำคัญของผลของการรักษาในแง่ต่าง ๆ กันที่แตกต่างกัน

IMG_0217IMG_0218

เช้าวันรุ่งขึ้นเราต้องเตรียมตัวตั้งแต่หกโมงเช้า เพราะภรรยาต้องการไปคลีนิคเพื่อปิดแผลเท่าที่ทำได้ เราได้ขอให้ทางโรงแรมจัดหาอุปกรณ์ปิดแผลไว้ให้ แต่ต้องการไปทำที่คลีนิคเพราะคิดว่าน่าจะสะอาดกว่าการทำเองที่โรงแรม เมื่อไปถึงก็พบว่าอุปกรณ์ปิดแผลที่ทางโรงแรมเตรียมไว้ให้นั้น ไม่เป็นอย่างที่เราคิด ทางคลินิคไม่ได้ปิดแผลหรือทำอะไรที่แตกต่างไปจากเดิมนั่นคือล้างด้วยน้ำเกลือและทาด้วยครีม ยาฆ่าเชื้อ ลงบนผิวเปิดแดง ๆ ทั่วท่อนล่างของฮารุ วันนั้นเราให้ฮารุใส่ dress ผ้าลูกฟูกน่ารัก เนื้อผ้าบานออกเล็กน้อย และเราไม่ให้ใส่ผ้าอ้อมเพราะยังไม่จำเป็น เราเพียงต้องคอยเช็ดอุบัติเหตุที่เกิดระหว่างการเดินทางข้ามเรือจากบินตันไปสิงค์โปร์เท่านั้น ทางโรงแรมจัดให้เราอยู่ในห้อง VIP ทำให้ไม่ต้องปะปนกับผู้คนส่วนใหญ่ที่มาขึ้นเรือ แต่ทุกครั้งที่ต้องยกตัวฮารุ เสื้อที่เปิดขึ้นให้เห็นร่องรอยของแผลนั้น ก็เรียกสายตาสงสัยรอบ ๆ ตัวอย่างมากมาย เราผ่านการเดินทางข้ามทะเลจากเกาะบินตัน มายังเกาะสิงค์โปร์อย่างราบเรียบ เสียเวลาที่ ตม. ไม่มากนัก เหมือนว่าการ transit จากบินตันไปยังประเทศอื่น ๆ นั้นเป็นเรื่องปกติมาก ๆ เราเรียกแทกซี่พิเศษเพื่อตรงไปสนามบินชางกีในทันที ขณะนั้นเวลาประมาณ 10:30 น. เครื่องบินที่จองไว้ออกเวลา 13:20 น. มีเวลาไม่มากนักสำหรับการ check in ต่างประเทศ พร้อมจักรยาน แถมด้วยการทำแผลให้ฮารุ

IMG_0202IMG_0203

ขั้นตอนการทำแผลให้ฮารุนั้นเป็นสิ่งสำคัญที่เราคาดไม่ถึง ในใจเราเพียงต้องการปิดแผลให้ลูกเพื่อความสะดวกในการเดินทาง เพื่อช่วยให้สามารถใส่ผ้าอ้อมเป็นไปได้มากขึ้นเนื่องจากหนังที่ก้นของฮารุทั้งสองข้างเปิดทั้งหมดเห็นเป็นเนื้อสด ๆ แดง ๆ ภรรยาผมพยายามหาผ้าปิดแผลแบบเปียก ๆ โดยไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร นั่นก็เป็นความลำบากอีกอย่างหนึ่ง ภรรยาได้ Bactigras : Medicated Paraffin Gauze Dressings มาพร้อมกับผ้าก๊อซแบบยืด ๆ ไม่รู้เรียกว่าอะไร ซึ่งเพียงพอที่จะทำแผลชั่วคราวสำหรับการบินข้ามประเทศ เจตนานี้ร่วมกับภาวะทางอารมณ์ของฮารุที่มั่นคง กลายเป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้เราได้เดินทางกลับมารักษาต่อที่เมืองไทยได้ เราปิด Bactigras ทั่วทุกแผลที่มองเห็น แล้วพันผ้าก๊อซทุกที่ที่พันได้ ส่วนบริเวณก้นก็ใช้ผ้าอ้อมใส่ซ้อนเข้าไป ขณะนี้ฮารุเริ่มไม่สามารถยืนได้ดั่งใจแล้ว 1st degree burn ที่ฝ่าเท้าเริ่มระบม การอุ้มแทบเป็นไปไม่ได้เลยมันยากลำบากมาก ปกติเราจะช้อนรักแร้แล้วให้ยืนบนฝ่ามือ ช้อนก้นที่เต็มไปด้วยแผลไหม้นี่เป็นไปไม่ได้ แต่เท่านี้ก็เพียงพอให้เราสามารถทำตัวเนียนพาเด็ก ๆ ขึ้นเครื่องบินได้ ถึงขนาดกลุ่มหมอที่มารอรับเราที่สนามบินหาดใหญ่ถามด้วยความสงสัยว่าเขายอมให้ขึ้นเครื่องบินได้อย่างไร เพราะโดยปกติเด็กที่มีอาการป่วยระดับนี้จะไม่อนุญาติให้ขึ้นเครื่องบินได้ เพราะค่าใช้จ่ายในการลงฉุกเฉินที่ใดที่หนึ่งนั้นมันสูงกว่าที่สายการบินจะยอมรับความเสี่ยงนั้นได้

IMG_0205

ที่สนามบินหาดใหญ่คณะแพทย์ รพ. มอ. เตรียมรับเราไว้อย่างดี ตั้งแต่รถพยาบาลพร้อมทีมแพทย์รอที่สนามบิน คณะแพทย์ศัลยกรรมพลาสติก แพทย์วิสัญญีเตรียมตัวพร้อมสำหรับการดมยา เพื่อขูดแผลทั้งหมดซึ่งเป็นวิธีการรักษาที่เป็นมาตรฐานของที่นี่ เราแจ้งทางทีมแพทย์ว่าเราได้รับแจ้งจากแพทย์ช้าไม่ทันเวลาเราจึงให้ฮารุอดอาหารไม่ทัน แต่นั่นก็เป็นอีกปัจจัยสำคัญที่ทำให้การเดินทางขึ้นเครื่องเป็นไปได้ง่ายขึ้น เพราะฮารุแม้ว่ามีแผลไหม้ครึ่งตัว แต่เขายังร่าเริงอยู่ได้ด้วยขนมและอาหารต่าง ๆ ที่มีให้เลือกทานเล่นตลอดการเดินทาง รวมไปถึงการดูดนมแม่ที่ช่วยได้หลาย ๆ อาการ ถ้าเราทราบเรื่องการอดอาหารเพื่อมาดมยาก่อนหน้านี้ การเดินทางกลับอาจจะเป็นไปไม่ได้เลย ฮารุอาจจะมีอาการงอแงจนเป็นที่สงสัยแล้วไม่ถูกอนุญาติให้ขึ้นเครื่องได้เช่นวันนั้น ผมให้ฮารุและภรรยาล่วงหน้าไปก่อนบนรถพยาบาล ส่วนเซน ซาช่าอยู่กับผม เก็บสัมภาระแล้วขับรถตามไป

IMG_0208IMG_0206

ผมมารอด้านหน้าห้องฉุกเฉินเพราะในช่วงนั้นไม่สามารถติดต่อภรรยาได้ ภรรยาเล่าให้ฟังว่าเนื่องจากฮารุไม่ได้อดอาหารมาก่อน ทำให้การดมยาเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ มีความเสี่ยงมาก แต่จะรอเพื่อทำแผลอีก 5-6 ชม. ก็เป็นสิ่งไม่ดี ทำให้มีความเสี่ยงต่อการติดเชื้อมากเพราะแผลใหญ่ นอกเหนือจากความเสี่ยงของการ dehydrated แล้วก็ยังต้องมีเรื่องติดเชื้อที่จะทำให้การรักษาเป็นเรื่องซับซ้อนมากขึ้น คุณหมอศัยลกรรมพลาสติกซึ่งเป็นรุ่นน้องโรงเรียนสาธิตเช่นกันจึงตัดสินใจที่จะขูดสด ฮารุผู้น่าสงสารจึงต้องถูก buff แผลสด ๆ ครึ่งตัว เป็นไหวพริบของแม่ที่ท่องนิทานให้กับฮารุ กลายเป็นกิจกรรมสนุกที่ทดแทนเสียงกรีดร้องที่คิดว่าจะเกิดขึ้น เหล่าแพทย์และพยาบาลถึงกับตะลึงในความอึดถึกทนของฮารุตัวน้อย เมื่อขูดแผลเรียบร้อย ก็ถูกปิดแผลด้วยแผ่นพอลิยูรีเทนโฟมที่มียาฆ่าเชื้อ เป็นนวัตกรรมที่ก้าวหน้ากว่าที่หมอนกเคยบอกเอาไว้ แผ่นวิเศษนี้จะช่วยซับน้ำเหลืองและให้ยาไปพร้อม ๆ กัน ทำให้สามารถปิดแผลนี้ไว้เป็นระยะเวลานานไม่ต้องเปิดออกเพื่อทำความสะอาด ส่งผลให้เวลาในการรักษาลดสั้นลงเป็นอย่างมาก แพทย์สรุปว่าฮารุไม่อาการ 2nd degree burn แบบตื้น ประมาณ 25-30% อาจจะมีบางจุดที่เป็น 2nd degree burn แบบลึกแต่คาดว่าไม่น่าจะมีมากนัก และมี 1st degree burn บางส่วนบริเวณเท้าและฝ่าเท้า

เราย้ายเข้าพักในห้องพิเศษ ฮารุรับน้ำเกลือพร้อมยาอีกประมาณ 2-3 ขวดก็หยุด เพราะร่าเริง ทานอาหารได้ตามปกติ แต่ก็ยังคงต้องอยู่โรงพยาบาลเพื่อรอให้แผลหายในระดับหนึ่ง รอเปิดแผลดูอาการอีกครั้งประมาณ 3, 5, 7 วันเพื่อประเมินตามลำดับ ความซับซ้อนของการรักษาอยู่ที่แผลบริเวณบั้นท้ายที่จะต้องคอยทำความสะอาดให้ดีทุกครั้งที่ฮารุถ่ายหนัก และระยะหลัง ๆ ที่ฮารุเริ่มมีอาการคันบริเวณแผล และรอบ ๆ ที่ปิดแผลมากจนรบกวนการนอนของเขา มีการทายา ทาโลชั่น และให้ยากินบ้างเล็กน้อย เราคาดว่าต้องอยู่โรงพยาบาลอย่างน้อยประมาณ 5-7 วัน เพื่อเปิดแผลดูครั้งแรก เปลี่ยนแผ่นปิดแผลประเมินสภาพของแผลว่าจะสามารถกลับไปดูแลที่บ้านแล้วกลับมาทำแผลเพียงอย่างเดียวได้หรือไม่ แต่ 6 วันผ่านไปเปิดแผลดูครั้งแรก ไม่เป็นไปตามที่หวังไว้แผลที่ขาแห้งดีพอสมควรแล้ว แกะแผ่นปิดแผลและปิดใหม่ได้ทันที แต่บริเวณที่มีปัญหาคือบริเวณบั้นท้ายที่มีการดูแลที่ลำบากกว่าแผลยังไม่แห้งและแผ่นปิดแผลยังติดกับแผลอยู่ นวัตกรรมชิ้นนี้ไม่ได้ทำงานได้ไร้ความผิดพลาดอย่างที่หวัง แผลยังไม่แห้งดี มีการเปิดออกเมื่อลอกบ้างเล็กน้อยสร้างความทรมาณให้กับฮารุอีกครั้ง เรายังไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้ออกจากโรงพยาบาลเมื่อไร เรามีแผนที่จะเดินทางไปญี่ปุ่นในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า เราก็ได้แต่หวังว่าแผลคงปิดสนิทพอที่จะเดินทางและดูแลแผลด้วยตัวเองได้ก่อนไป เราได้แต่คาดหวังว่าคำวินิจฉัยเบื้องต้นของหมอที่บอกว่าทุกอย่างเกิดที่ผิวหนังไม่น่าจะเกิดปัญหาหรือแม้แต่แผลเป็น เพราะการดูแลแผลน้ำร้อนลวกใหญ่ขนาดนี้น่าจะไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ

11923211_10154233576708009_7872921284934627575_n

มีหลาย ๆ อย่างที่เราได้เรียนรู้จากประสบการณ์นี้ การปฐมพยาบาลและดูแลแผลน้ำร้อนลวก รวมไปถึงความเสี่ยงและความซับซ้อนที่จะตามมา สิ่งที่ต้องระวัง การออกแบบที่น่าจะสร้างความเสี่ยงในระบบน้ำร้อนของโรงแรม ทุก ๆ โรงแรมที่เราจะต้องเดินทางไปพานพบอีกมาก ผมคิดว่าสิ่งที่เป็นไปได้มากที่สุดตามความคิดของผมที่เป็นวิศวกรเครื่องกลคือ โรงแรมใช้ระบบหม้อต้มที่อาจจะมีปัญหาเรื่องอุณหภูมิของน้ำสูงเกินไม่ ไม่ว่าจะเป็นเพราะตั้งไว้สูงเกินไปหรือเป็นความเสียหายของระบบควบคุมอุณหภูมิ ระบบเพิ่มความดันของน้ำร้อนที่ออกจากหม้อต้ม การออกแบบระบบความดันให้สมดุลย์กับระบบความดันของน้ำเย็นที่น่าจะใช้ระบบความดันแยกกับน้ำร้อนไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะมีการใช้น้ำระหว่างทางระหว่างท่อค่อนข้างมาก สิ่งที่ผมคาดว่าเกิดขึ้นกับผมคืออุณหภูมิน้ำที่หม้อต้มที่สูงร่วมกับปั้มเพิ่มความดันของน้ำร้อน เมื่อมีการปรับน้ำก๊อกจากน้ำลงอ่างไปยังสายฝักบัวความดันที่ตกลงในทันทีไปสั่งให้ปั้มความดันน้ำร้อนทำงาน ปั้มน้ำร้อนซึ่งอยู่ใกล้กว่าปั้มน้ำเย็นมีพลังสูงกว่า ใกล้กว่า ทำงานได้เร็วกว่าปั้มน้ำเย็น น้ำร้อนที่ร้อนเกินความปลอดภัยจึงพุ่งแทรกน้ำเย็นออกมาทันที หลายคนพูดถึงเรื่องประกัน ซึ่งผมขอบอกเป็นครั้งสุดท้ายว่าเรื่องเงินไม่เคยเป็นปัจจัยของผม การทำประกันหรือไม่ไม่ทำให้เกิดความแตกต่างใด ๆ ในกรณีนี้ หลายคนถามเรื่องการร้องเรียนการเรียกร้องความรับผิดชอบของโรงแรม ผมกำลังรวบรวมความคิดในเรื่องนี้อยู่ ผมไม่มีความต้องการเรียกร้องด้านเงินตรา แต่ผมอยากเห็นการแสดงความรับผิดชอบ อยากสร้างประสบการณ์ทดแทนให้กับเด็ก ๆ และครอบครัว อยากเห็นมาตรการป้องกัน การแก้ไขระบบของเขานี่เป็นสิ่งสำคัญที่ผมต้องการเห็น

IMG_1659

สิ่งที่เกิดขึ้นตอนต่อไป ผมจะค่อย ๆ มารายงานให้ทราบต่อไปครับ หวังว่าเรื่องราวของครอบครัวเราจะสามารถช่วยป้องกันขั้นพื้นฐานให้กับครอบครัวอื่น ๆ ในขณะที่ความพยายามอีกระดับในอนาคตของผมนั้นจะสร้างความปลอดภัยขึ้นกับระบบ รวมถึงปรับมาตรฐานความรับผิดชอบของโรงแรมทั้งระบบโดยรวม และที่สำคัญที่สุดทำให้ภรรยาของผมพอใจกับเหตุการณ์นี้ ซึ่งผมเองยังไม่สามารถเข้าใจได้ว่าภรรยาของผมต้องการอะไร ในระยะยาวถ้าผมเรียกร้องได้ไม่ตรงใจกับภรรยาของผม ชีวิตครอบครัวของผมต้องสั่นคลอนเพราะความไร้ความรับผิดชอบของโรงแรมเครือหนึ่งเพียงเท่านั้น

44 thoughts on “Shower in hell : มหันตภัยใกล้ครอบครัว

  1. สิ่งที่พี่พลาดอย่างแรกเลยคือ การผสมน้ำอุ่นอาบเด็ก หรือ การผสมน้ำ เพื่อพี่ลงไปแช่อ่างเอง
    ต้องผสมโดยค่อยๆวัดอุณหภูมิ จนกว่าน้ำจะได้ระดับและอุนหภูมิพอดีถึงลงน้ำค่ะ
    ส่วนเรื่องความผิดพลาดของระบบต้มน้ำ
    ทางเทคนิคไม่ทราบ แต่บางโรงแรมน้ำร้อนมาก
    ต่อไปพี่น้องระแวงเหมือนหนูแน่
    ต้องเช็คน้ำโดยการเปิดทิ้งไปสักพัก ดูว่าน้ำเปิดคงที่นี้ อุนหภูมิเป็นอย่างไร

    สุดท้ายขอให้น้องหายไวไวนะคะ

    1. ครับ จริง ๆ แล้ว ผมคิดว่าผมได้เปิดน้ำฝั่งเย็นแล้ว ใช้มือทดสอบน้ำที่ออกมาแล้ว แต่ที่พลาดคือไม่ตรวจสอบ หรือ รอให้น้ำออกมาจากฝักบัวมันนิ่งเสียก่อนที่จะเอามาใช้ เราต้องการแค่ล้างก้น ล้างตัวให้น้องก่อนว่ายน้ำเท่านั้น วัยนี้เราแทบไม่ผสมน้ำอุ่นอาบน้ำเด็กแล้ว ใช้บ้างเอามันเท่านั้นครับ แล้วเด็ก ๆ ก็ทำกันเองได้แล้วแบบนี้ไม่อันตราย

      1. แนะนำเลยค่ะ ให้น้องทานโปรตีน nutrilite นะคะ ช่วยซ่อมสร้างเซลล์ใหม่ค่ะ

    2. ใช่ค่ะเห็นด้วย ไม่ควรให้เด็กเข้าไปในอ่างระหว่างที่เปิดน้ำร้อนหรือนำ้เย็นเพราะมีโอกาสที่จะมีอะไรผิดพลาดได้ และที่สำคัญคือไม่ควร leave children unattended นะค่ะ

  2. ขอบคุณที่แชร์เรื่องราวที่เราอาจจะไม่เคยแม้แต่จะคิดระวัง..อ่านแล้วรู้สึกเสียใจแทนคนเป็นพ่อเป็นแม่ที่สุด…ที่สำคัญขอชื่นชมความอดทนของเด็กน้อยด้วยค่ะ😓😔😢

  3. น่าเห็นใจมากในเหตุการณ์นี้
    แรก. คุณพ่อ-คุณแม่ควรตั้งสติ ก่อน เพื่อแก้ปัญหา
    การดูแลเบื้องต้นมีความสำคัญการserchหาวิธีดูแลแผลไหม้น่าจะช่วยได้. ดิฉันเป็นET nurseรู้สึกอยากให้ความช่วยเหลือ. เคยทำแผลBurn จากน้ำร้อนลวกในเด็กมาหลายเคสที่ดูฮารุก้อไม่เกินความสามารถ

  4. The 2012 IPC has the following shower valve temperature requirement:

    424.3 Individual shower valves. Individual shower and tub-shower combination valves shall be balanced-pressure, thermostatic or combination balanced-pressure/thermostatic valves that conform to the requirements of ASSE 1016 or ASME A112.18.1/CSA B125.1 and shall be installed at the point of use. Shower and tub-shower combination valves required by this section shall be equipped with a means to limit the maximum setting of the valve to 120°F (49°C), which shall be field adjusted in accordance with the manufacturer’s instructions. In-line thermostatic valves shall not be utilized for compliance with this section.
    – See more at: http://www.plumbingengineer.com/…/hot-water-system-temperat…

  5. เหตุการณ์นี้เกิดจากอิมเห็นใจกับน้องฮารุ และครอบครัวนะค่ะ แต่คุณพ่อเองก็มีส่วนผิดในเรื่องนี้ด้วย เวลาที่เราเปิดน้ำร้อนที่โรงแรมดีดี เรายังต้องน้ำมือสำรวจน้ำก่อน นี่เด็กตัวเล็กๆ ก็ไม่น่าสำเพ้าให้เกิดเรื่องนี้เลย สงสารทั้งน้องและครอบครัว แต่ควรดูแลให้มากกว่านี้

  6. ขอให้น้องหายไวไวนะคะ เป็นกำลังใจให้คุณพ่อ คุณแม่ด้วยนะคะ
    คุณพ่อ มีสติดีมากเลยค่ะ บทความจากประสบการณ์นี้ เป็นประโยชน์จริงๆค่ะ ทั้งด้านที่ต้องระวัง และด้านความรู้เบื้องต้นที่ควรต้องรู้ วิเคราะห์จากการเขียน ทำให้รู้ว่าครอบครัวนี้ มีคุณพ่อที่มีคุณสมบัติของการเป็นหัวหน้าครอบครัวจริงๆค่ะ
    เป็นกำลังใจ ให้น้องฮารุนะคะ
    ขอบคุณสำหรับการแชร์เรื่องราวที่มีประโยชน์มากๆค่ะ

  7. ขอให้น้องหายเร็วๆนะคะ น่าสงสารน้องมากๆ
    แต่จริงๆ แล้ว การทำประกันก็ช่วยนะคะ
    เราทำงานในบริษัท medical assistance company
    ให้ความช่วยเหลือลูกค้าในกรณีฉุกเฉินแบบนี้ในต่างประเทศ ที่สิงคโปร์จะมีแค่ไม่กี่รพ.ที่สามารถรักษาผู้ป่วย burning injury ยังไงก็ขอให้น้องหายเร็วๆนะคะ

  8. เป็นเหตุคาดไม่ถึงจริงๆค่ะ คุณพ่อคงทดสอบน้ำแล้วแต่ระบบของน้ำคงผิดพลาด โรงแรมควรแสดงความรับผิดชอบบ้างน้ำร้อนขนาดนี้ จะใช้สำหรับอ่างอาบน้ำทุกห้องได้ไง ขอให้น้องหายเร็วๆนะคะ น้องยิ้มตาใสมากค่ะ^ ^

  9. ขอบคุณที่แชร์นะคะ อ่านแล้วและได้เห็นรูป เราน้ำตาไหล เจ็บปวดหัวใจ.. เรามีลูกพอๆกับคุณพ่อคุณแม่น้องฮารุเลยค่ะ ขอให้น้องหายไวๆ และขอให้ฟาดเคราะห์ ไม่เจอเหตุการณ์ร้ายๆอีกแล้วนะคะ เป็นกำลังใจให้คุณพ่อคุณแม่ค่ะ

  10. ขอบคุณที่แชร์นะคะ เป็นประโยชน์มาก ๆ ให้ทุกคนระวังและรอบคอบกันมากขึ้น น้องเก่งที่กำลังใจดียังยิ้มได้อยู่เลยค่ะ ขอให้น้องหายเร็วนะคะ

  11. ถึงคุณพ่อน้องฮารุคะ
    เราเจอบทความนี้ในเฟซบุคเพราะมีคนแชร์ เราขอสารภาพว่าเราไม่สามารถอ่านบทความของคุณจบเพราะว่า …ตอนเด็กๆ ประมาณ 4-5 ขวบ เราถูกน้ำร้อนลวกเหมือนน้องฮารุค่ะ ในบริเวณเดียวกันคือก้น และน่าจะลามไปที่ต้นขาเล็กน้อย เราจำความรู้สึกของตอนที่ทำแผลไม่ได้ รู้ตัวอีกที เราก็พบว่า เราเป็นเด็กก้นด่าง ไปเรียบร้อยแล้ว (พอโตขึ้น มันจะค่อยๆจางไปเอง ตอนนี้ไม่ด่างแล้วนะคะ)

    การรักษาน้ำร้อนลวกสำคัญมาก คือห้ามปล่อยทิ้งไว้ หรือคิดว่าเด็กไม่เจ็บค่ะ โรงพยาบาลที่เรารักษาตอนนั้นคือ รพ. คามิลเลี่ยน สุขุมวิทค่ะ ถ้ากลับมาไทยลองไปปรึกษาที่นี่ดูนะคะ ตอนนี้เราอายุ 30+ แล้ว ผิวปกติดี ไม่มีปัญหาอะไรค่ะ

    ที่เราอยากแนะนำให้ไปรพ.นี้เพราะว่า เด็กแถวบ้านเรา เค้าโดนน้ำร้อนลวกข้อเท้า แล้วพี่เลี้ยงปล่อยไว้ หรือไปหาหมอไม่ดี ปรากฏว่า น้องเค้ามีเนื้อปูดนูนออกมา เหมือนแผลไฟไหม้อ่ะค่ะ มันจะกลายเป็นปมด้อยของเค้าไปจนโต ทีนี้รักษายังไงก็ไม่หายค่ะ

    ขอให้น้องฮารุหายเร็วๆนะคะ ^^

  12. น้องของโมก็โดนน้ำร้อนลวกเหมือนกันค่ะ แต่เขาโดนบริเวณหน้าขาสองข้าง จนถึงหัวเข่า เกิดอุบัติเหตุจากการที่ฝากกระติกใส่น้ำร้อนหลุด แต่ฝาที่หลุดเปนด้านตูดขวด เป็นจุดที่ใส่ใบชาเพื่อชงอ่ะค่ะ ทำให้น้ำไหลออกมาหมดขวดเลย ระดับความร้อนก็คือ เพิ่งกดออกมาจากกาต้มน้ำเลยค่ะ

    การกรีดร้องนี้ไม่ต้องพูดถึง เราเป็นพี่ ทำใจไม่ได้เลย น้องเราไม่มีผิวดำๆแบบน้องฮารุเป็น เพราะตอนเกิดเหตุ คุณพ่อได้กระชากกางเกงจนหนังหลุดออกมาด้วยเลยค่ะ ก็นั่นล่ะค่ะ น้องก้กรีดร้องหนักอีกรอบ พอทำแผลก้รีบบึ่งกลับจากลำปางถึง กทม

    พอ กทม ก้รีบพาส่ง รพ เลยค่ะ แต่เจ็บใจมากที่ รพ เขาไปดมยาสลบ แต่ทำแผลสด น้องนู๋ก้เลยต้องกรีดร้องเพราะการทำแผลถึง 2 ครั้ง และนู๋ก้ไม่ได้ไป เพราะทำใจฟังเสียงไม่ได้จริงๆ จนแม่จำเป็นต้องพาไป รพ ที่ดีกว่าค่ะ คือ โรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์

    พอไปถึง หมอเอาเข้าห้องผ่าตัด ดมยาสลบเลยค่ะ และก้ทำแผล หมอได้ถ่ายรูปและชี้แจงว่า การทำแผลของ รพ ก่อนหน้าสกปรกมาก เพราะมีจุดสีดำ และการทำแผลที่ไม่สะอาด หมอจึงทำให้ใหม่ และนอน รพ ค่ะ

    ตารางการทำแผลก้ 1 อาทิตย์ครั้งค่ะ เพราะหมอทำสะอาดมาก ทำให้ไม่ต้องทำหลายวัน ต่อมาก้เริ่มเว้นเป็น 2 อาทิตย์ เพราะหายไว แต่นอน รพ ตลอดนะคะ เพราะน้องเป็นที่ขาและลามถึงเข่า เขาเดินแทบไม่ได้ค่ะ เพราะผิวหนังมันตึง และเจ็บ จึงต้องทำการพาเดินทุกวัน เหมือนการกายภาพค่ะ

    เข้าห้องผ่าตัดทั้งหมด 4 ครั้งค่ะ รวมแล้วอยู่ รพ น่าจะเกือบสองเดือน การประเมินของหมอที่ว่าผิวหนังขึ้นมาดีแล้วและกลับบ้านได้ คือ การลอกผ้าอ่ะค่ะ ถ้าผ้าไม่ติดกับผิวหนังก้แสดงว่าแผลหายแล้ว ผิวได้สร้างขึ้นมาใหม่เรียบร้อย

    และทุกวันนี่น้องเราก้ได้แผลเป็นใหญ่เบอเร่อไว้เตือนความทรงจำเลยค่ะ น่าสงสารอดใส่กางเกงขาสั้น ขอให้น้องฮารุหายไวๆนะคะ นู๋เข้าใจความรู้สึกคุณแม่เลย เพราะนู๋เองก็ทนไม่ได้ที่จะเห็นน้องร้องเหมือนกัน การทำแผลสำคัญมากเลยค่ะคุณพ่อ การทำในห้องผ่าตัดนั้นสะอาดมาก ทำให้แผลหายไวมากๆเลยค่ะ ^^

  13. ขอให้ร้องหายไวๆ คุณพ่อคุณแม่ก็ขอให้มีกำลังใจเยอะๆนะคะ จากประสบการณ์ของคนเป็นแม่เข้าใจเลยเวลาลูกป่วยแล้วเราเองอยากเจ็บแทนให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย ขอให้ฝันร้ายนี้หายไปเร็วนะคะ ว่านหางจระเข้นี่ก้อใช้ได้ผลนะคะ กำลังใจมาเยอะๆนะคะคุณพ่อคุณแม่

  14. อดทนนะคะ ต้องมีสติให้มาก ประสบการณ์อันเจ็บปวดนี้จะทำให้หลับไม่สนิทใจไปอีกนาน แต่จะทำให้แข็งแกร่งขึ้นมาก สำหรับคนเป็นพ่อแม่ ต้องการเห็นลูกกินอิ่มนอนหลับไม่ป่วย เท่านี้ก็มีความสุขที่สุดแล้วค่ะ

  15. อุบัติเหตุเกิดขึ้ได้เสมอ แต่ที่เราต้องระมัดระวังเวลาพาเด็กเล็กๆ ไปด้วย คือระบบสาธารณะสุขค่ะ หรือถึงแม้จะเป็นผู้่ใหญ่ผู้สูงอายุุก็มีความจำเป็นเช่นกันค่ะ ขอให้หายเร็ว ๆ นะคะ หวังว่าศัลยกรรมตกแต่งคงช่วยให้ไม่มีแผลเป็นนะคะ

  16. เวลาน้ำร้อนลวกหรือไฟลวกจะใช้ครีมบัวหิมะทาครับ หนังจะไม่ลอก ไม่เป็นตุ่มใส ลดอาการแสบร้อนได้ ต้องทาทุกวันเช้าเย็น จะไม่เกิดอาการอย่างข้างต้น

    1. อันนี้จริงๆ ค่ะ เมื่อก่อนแม่เป็นพยาบาลที่หน่วย burn รพ รัฐ แห่งหนึ่ง ปสก. เกือบ 30 ปี ถ้าคนไข้พอมีเงินก็จะแนะนำบัวหิมะค่ะ ต้องของแท้นะคะ ทาแล้วเย็นสบาย ผิวดี ไม่คัน ด้วยค่ะ แต่ถ้าแผลเปิดแล้วใช้ mebo ทาบ่อยๆ เลยค่ะ ยาเป็นขี้ผึ้ง เลอะหน่อยแต่หายเร็วค่ะ ยาจะดันหนองและสิ่งสกปรกลอยออกมาจากแผล ตัวเองเคยโดยสารเคมี เป็น 2nd burn ตอนนี้ไม่มีรอยเลย ใช้ mebo ค่ะ … ถ้าใช้ยา ตะวันตก ก็จะล้าง ฟอก ทายา ทรมานแทนคะ … ขอให้น้องหายไวๆ นะคะ

  17. ขอให้น้องหายไวๆนะคะ
    ขอแชร์ประสบการณ์นี้. เพื่อเป็นอุทาหรณ์ให้แก่เพื่อนๆ นะคะ
    ขอบคุณมากค่ะ

  18. น้องเก่งมากคะขอคุณพระคุ้มครองให้น้องหายป่วยในเร็ววันนะค่ะขอให้คุณพ่อ-แม่ สู้ๆด้วยนะคะเป็นกำลังใจให้ค่ะ

  19. ขอให้น้องหายไวๆ นะคะคุณพ่อ ขอบคุณสำหรับประสบการณ์ที่แบ่งปัน เข้าใจหัวอกพ่อแม่ค่ะ สำหรับเรื่องโรงแรมนี่เอาแน่เอานอนไม่ได้จริงๆ ค่ะ เคยอ่านเรื่องนึงเกี่ยวกับระบบไฟฟ้ารั่วลงในน้ำในอ่างจากุชซี่ อันนั้นก็อันตรายเช่นกันค่ะ เพราะฉะนั้นห้ามเอาน้องลงก่อนเด็ดขาดเลย สู้ๆ นะคะน้องฮารุ หายไวๆ นะคะลูก

  20. ขอบคุณที่แชร์ประสบการณ์นะคัะคุณพ่อ ขอเป็นกำลังใจให้น้องฮารุและครอบครัวนะคะ บุญรักษานะคะน้องฮารุ ขอให้หายไวๆนะคะ

  21. ปัญหานี้เกิดเป็นประจำของโรงแรมครับ แต่ว่าความรุนแรงจะไม่มากเท่านี้ ปัญหาเกิดจากปั๊มน้ำร้อน และปั๊มน้ำเย็น คนละตัวกัน และโรงแรมขนาดใหญ่ ก็ต้องใช้ปั๊มแรงดันสูง เพื่อให้ได้น้ำแรงให้ทั่วถึง เมื่อทางใดทางหนึ่งเกิดการเปิดก็อกน้ำพร้อมๆกันหลายจุดจะทำให้สูญเสียแรงดัน ทำให้อีกฝั่งที่มีแรงดันเหลือ(ยิ่งฝั่งตรงข้ามเปิดน้อย อีกฝั่งเปิดเยอะความต่างก็ยิ่งมาก)ทำให้เเวลาช่วงไม่กี่วินาทีน้ำฝั่งที่แรงดันเหลือเยอะแล้วเป็นฝั่งน้ำร้อนด้วยดันน้ำเย็นออกไปหมด จึงเหลือแต่น้ำที่ร้อนพุ่งออกมา จึงเกิดอันตรายร้ายแรง (ผมเจอบ่อย อาบอยู่ดีๆ ร้อนสะดุ้งซะงั้น เหมือนไม่มีน้ำเย็นมาผสมเลย) ระบบแบบนี้ ท่อระยะไกล ยังไงก็คุมไม่ได้ครับ แรงดันค้างท่ออยู่ก็มีแรงสะสม ปั๊มที่ศูนย์เสียแรงดันก็เร่งกำลังมาดันไม่ทันอยู่ดีครับ

    แต่มีระบบหนึ่งนะ ลองไป search Google ดูคำว่า frenergy อันนี้เป็นถังน้ำร้อน ผลิตน้ำร้อนด้วยระบบ heat exchange จากความร้อนของแอร์ที่เป่าทิ้ง และเป็นถังแรงดันโดยน้ำเย็นเข้าถังแล้วกลายเป็นน้ำร้อนออกมา แรงดันในถังจ๊ะเป็นแรงดันจากปั๊มตัวเดียวกัน ทำให้ความต่างของแรงดันทั้งสองฝั่งแทบไม่ต่างกันเลย (แต่บางที่ทำระบบแยกปั๊มคนละตัวก็อาจเกิดได้นะ แต่อุณหภูมิในถังสูงสุดก็แค่ 60-70องศาเซลฯ ไม่อันตรายมาก)

      1. น้องฮารุเป็นอย่างไรบ้างครับ ดีขึ้นหรือยัง ลูกผมคนเล็กเพิ่ง3ขวบ ก็กำลังน่ารัก เห็นลูกเจ็บก็สงสาร ขอให้หายไวๆนะครับ

  22. นึกถึงเหตุการณ์ …วันก่อนลูกชายป่วยเขาพักรพ.พญาไท3ชั้น 12 เปิดก็อกน้ำล้างมือเรียกลูกชายมาล้างมือลูกกำลังยื่นมือไปเราเห็นควันออกมากับน้ำรับกระชากมืออกเกือบไม่ทัน น้ำร้อนมากขนาดที่มีควันออกมาเยอะได้นี่กี่องศา เราเอามือทดสอบน้ำแทบไหม้
    โชคดีแค่ก้อกล้างมือ นึกแล้วยังโชคดีเลย ถ้าเปนอาบน้ำคงแย่แน่ เอาใจช่วยน่ะค่ะ ขอให้หายไวๆน่ะค่ะ สุ้ๆน่ะลูก

  23. อ่านแล้วเห็นใจพี่รี่ และสงสารฮารุตัวน้อยมากเลยค่ะอาจารย์ นึกถึงตัวเองนะ ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้
    ตอนนี้แผลฮารุเปนไงบ้างคะ แล้วพี่รี่ล่ะ??

  24. ขอบคุณที่แชร์นะคะ
    น้ำตาไหลเลย สงสารน้องมาก อยากรู้ตอนนี้น้องเป็นยังไงบ้าง ดีขึ้นมากแล้วไหมคะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s